صبح صادق در سرمقاله خود نوشت:

کدام هاشمی دوست داشتنی است؟!

                                                      مردم مومن، انقلابی و ولایتمدار ایران اسلامی که در مکتب حضرت امام خمینی(ره) رشد یافته و تربیت شده اند، آیت الله هاشمی رفسنجانی را با چه ویژگی ها، مواضع و عملکردهایی دوست می دارند؟ بدون تردید مردم آن هاشمی را دوست می دارند که مواضع و عملکردش دشمنان انقلاب اسلامی و در رأس آنها آمریکا، رژیم صهیونیستی و پیر استعمار، انگلیس را به خشم آورده و عصبانی می کند. مردم آن هاشمی را دوست می دارند که وقتی سخنرانی می کند و یا مصاحبه ای دارد و با اظهارات خود مواضعی را اتخاذ می نماید، این مواضع تمامی جریان های ضد انقلابی از قبیل منافقین، سلطنت طلب ها، بهایی ها، ملی گراها و لیبرال های غرب گرا را مأیوس، ناامید و خشمگین سازد. طی 32 سال گذشته مواضعی از این دست از سوی آقای هاشمی رفسنجانی بارها و بارها اتخاذ شده و به همین دلیل ایشان به عنوان یکی از شخصیت های برجسته اسلامی و انقلابی، یاور و پشتیبان حضرت امام(ره) و رهبری در نزد مردم شناخته شده و مورد احترام قرار گرفته است. اما افسوس که طی سال های اخیر و به ویژه از مقطع پیدایی فتنه عمیق سال 88 تاکنون، نه تنها روند موضع گیری های دشمن شکن آقای هاشمی سیر نزولی یافته، بلکه هر از چندی ایشان مطالبی را مطرح می سازد که دشمنان را به جای عصبانی و خشمگین ساختن، خوشحال و امیدوار می سازد. خطبه های (26/4/1388) آخرین خطبه آقای هاشمی به عنوان امام جمعه موقت تهران را می توان از مهم ترین سخنرانی های ایشان در طول سال های بعد از انقلاب دانست که به جای دشمن شکنی و تهاجم به اردوگاه ضد انقلاب، اجانب و ضد انقلابیون از هر طیف و قماشی را خوشحال ساخت. دشمنان قسم خورده در آن روز هاشمی را بسیار متفاوت از گذشته یافتند. هاشمی در آن خطبه ها که در اوج فتنه سال 88 ایراد گردید به جای دفاع جانانه از مواضع نظام اسلامی و رهبری فرزانه آن و دست رد زدن به سینه بیگانگان و فتنه انگیزان، مواضع نظام اسلامی را به نقد کشید و تحلیلی متفاوت از تحلیل مقام معظم رهبری نسبت به حوادث پس از انتخابات ارائه داد. دشمنان با زیر ذره بین بردن مواضع ایشان در آن خطبه ها، به تحلیل و تفسیرها پرداخته و بسیار شادمان شدند. حضور جماعتی با ویژگی هایی خاص و با نماد سبز در آن نماز که اساساً در قامت نمازگزار جمعه دیده نمی شدند، نشان از آن داشت که چه جریان هایی به هاشمی چشم طمع دوخته اند. بدیهی است که هاشمی در این موضع، دیگر آن هاشمی دوست داشتنی با مواضع پیشین دشمن شکن، از سوی مردم و نیروهای وفادار به انقلاب ارزیابی نمی شود. با سپری شدن ایام سخت فتنه و روشن شدن بسیاری از مسائل، مردم برای بازگشت هاشمی در مسیر اصلی لحظه شماری کرده و بر همین اساس با کوچک ترین علامت و نشانه ای از این بازگشت خوشحال می شدند. به عنوان مثال وقتی هاشمی اعلام کرد خود را پیرو ولی فقیه می داند، دوستان انقلاب و نظام اسلامی بسیار خرسند و خوشحال شدند. به طور قطع دشمنان نیز از این موضع آقای هاشمی خشمگین و عصبانی گشتند. اما صد حیف که این روند نه تنها استمرار نمی یابد، بلکه به شکل متناقض با این مواضع از سوی ایشان مطالبی مطرح می گردد که علاوه بر خوشحال کردن دشمنان و غصه دار کردن دوستان، تردید نسبت به صداقت آقای هاشمی در بیان مواضع، برای مردم و یاران انقلاب به وجود می آید. نمونه برجسته این قبیل اظهارات را می توان در سخنان ایشان در روز یکشنبه هفته قبل در دیدار با تعدادی از اعضای انجمن اسلامی دانشجویان گیلان ملاحظه کرد.
آقای هاشمی در این دیدار با صراحت اعلام کرد تحلیل و مواضع ایشان نسبت به مسائل جاری کشور، همان تحلیل و مواضع بیان شده در خطبه های (26/4/88) می باشد! اصرار هاشمی بر آن مواضع چه کسانی را خوشحال و چه کسانی را ناراحت می کند. ای کاش آقای هاشمی روی همین جمله اندکی تأمل داشته باشد. مگر نه این است که حضرت امام(ره) بارها قریب به این مضمون می فرمودند اگر دیدید دشمنان از شما تعریف کردند به خودتان شک کنید.
چرا این سخن امام(ره) که یک معیار و شاخص برای سنجش درستی و نادرستی مواضع است به صورت جدی مورد توجه قرار نمی گیرد. امید است در آینده مواضعی از سوی ایشان اتخاذ گردد که مردم دوست می دارند و آن مواضع چیزی نیست مگر ایستادن در برابر دشمنان و ضد انقلاب و همراهی کردن نظام و رهبری که به طور قطع این هاشمی از نظر مردم دوست داشتنی است.

بصیرت
نکته:
آورده اند: نابینایی در شب تاریک چراغی در دست و سبویی بر دوش در راهی می رفت. فضولی به وی رسید و گفت: ای مرد روز و شب پیش تو یکسان است و روشنی و تاریکی در چشم تو برابر و این چراغ را فایده چیست؟
نابینا بخندید و گفت: این چراغ نه از بهر خود است از برای چون تو کوردلانی است که تا به من پهلو نزنند و سبوی مرا نشکنند.
(بهارستان جامی)
نظر:
در شرایطی که جامعه گرفتار فتنه می شود و غبار ابهامات فضای جامعه را فراگرفته و شرایط سیاسی مه آلود است، در این شرایط تیزبینی چشم تنها برای عبور سالم از فضای مه آلود کافی نیست، بلکه انسان بینا نیاز به چراغ دارد تا راه را از چاه تشخیص دهد. چراغ راهنمای انسان بصیرت است، لذا در روایت آمده تحمل نبود چشم آسان تر از نبود بصیرت است.

مشاور حقوقی رئیس جمهور :

 
اگر پیام رهبری نبود مجمع برای نظام معضل درست می کرد:

           غلامحسین الهام مشاور حقوقی رئیس جمهور در خصوص نامه اخیر احمدی نژاد به نمایندگان مجلس و انتقاد وی از برخی عملکردهای مجمع تشخیص مصلحت نظام، اظهار داشت: مجمع تشخیص مصلحت نظام برای استفاده از ظرفیت احکام حکومتی نظام اسلامی که مغفول مانده بود، تأسیس شد، اما پس از آن اتفاقی افتاد که برخلاف مشی امام(ره) بود که معتقد بودند مجمع نباید در عرض قوای دیگر باشد؛ باید برای حل معظلات نظام باشد.
وی افزود: در مسیری که مجمع تشخیص مصلحت نظام برای عبور از قانون اساسی دنبال کرد و البته ناشی از برداشت آنان از اصل 112 قانون اساسی است، به تدریج به سمتی می رود که قانون اساسی را تضعیف کند که طبیعتاً این حرف برخلاف فلسفه تأسیس مجمع است چرا که مجمع تشکیل نشد که قانون اساسی را تضعیف کند که به نظر من بخشی از حرف های رئیس جمهور همین موضوع است.
الهام افزود:« امروز وارد عرصه قوه مجریه شده اند و دارند اختیارات مسلم قوه مجریه را محدود یا سلب می کند، جای دیگر وارد اختیارات شورای نگهبان خواهند شد و در گام سوم نیز وارد اختیارات رهبری خواهند شد و چه تضمینی وجود دارد که با این روش، یک باره شاهد یک قانون اساسی جدید و یک نظام جدید نباشیم که این را باید از نظر حقوقی دقت و مراقبت کرد. »
مشاور حقوقی رئیس جمهور ادامه داد: مجمع تشخیص مصلحت نظام حق و صلاحیت ورود به آنچه در اختیار مجلس شورای اسلامی نیست و منجر به تغییر قانون اساسی می شود را ندارد.
الهام با بیان اینکه صلاحیت مجلس در چارچوب قانون اساسی است، یادآور شد: معضلات باید از سوی رهبری ارجاع شود و آنچه بین مجلس و شورای نگهبان رد و بدل می شود، معضل نیست، لذا در این شکل اصل 112 قانون اساسی، آنچه مجمع در این عرصه وارد می شود، تصمیم نهایی را خودش می گیرد، اما آنچه به عنوان معضل مطرح می شود، همان چیزی است که امام فرمودند؛ «مشورت رهبری برای حل معضلات نظام .»
وی افزود: معضلات باید هم از سوی رهبری ارجاع شود و هم تأیید نهایی آن به وسیله رهبری باشد که این یک امر حکومتی ویژه است و در واقع پشت آن ولایت مطلقه فقیه است، نه مستقیماً مجمع تشخیص مصلحت نظام. بنابراین اتفاقاتی که مجمع رأسا برای نفی قانون اساسی تصمیم می گیرد، محل بحث است.
مشاور حقوقی رئیس جمهور با اشاره به اینکه اینها به گونه ای عمل کردند که رهبری را در یک معضل قرار دهند، گفت: اینها از «هیچ»، معضل ساختند و موضوعی را به معضل تبدیل کردند و رهبری نیز برای حل معضل وارد شدند.
الهام اضافه کرد: یکباره وارد عرصه ای شدند و به قیمت نقض قانون اساسی خواستند یک سیستم جدیدی را ایجاد و بانک مرکزی را با یک مدیریت جدیدی خارج از قوه مجریه مواجه کنند که با این تصمیم مجلس، معضل درست شد و تصمیم مجمع نیز «معضل در معضل» شد و معضل جدیدی درست کرد که رهبری با یک ابتکار بسیار خوب گفتند حال که شما معضلی را درست کردید، آن را به عنوان معضل حل کنید، یعنی در واقع رهبری اختیار مجمع برای تصمیم نهایی در مورد بانک مرکزی را سلب کردند و آنچه حق بود را به خود آنها برگرداندند، چرا که اگر معضل نبود، باید مجمع تصمیم نهایی را می گرفت، ولی الان اینطور نیست، بنابراین آنها معضل ساختند، اما رهبری این معضل را در اختیار خودشان گرفتند تا مدیریت و حل کنند.
وی در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه آیا نمی شد رئیس جمهور با حضور در جلسات مجمع این مشکلات را حل کرد؟ گفت: با این ترکیب مجمع، مشکلی حل نمی شود، چرا که اکثریتی در مواجهه با دولت به خصوص با رویکرد حزبی و جریانی شکل گرفته است و خود آقای هاشمی رأس مدیریت جریانات ضددولت است، بنابراین ایشان در رأس مجمع و با اکثریتی که اداره می کند، طبعاً فرصتی برای دولت نمی گذارد و بر اساس آنچه ما از گزارشات خود مجمع شنیده ایم و گرچه مجمع آن را تکذیب کرده است، اما اگر خدای نکرده این حرف درست باشد که حتی جلوی اظهارنظر و پیام رهبری را در مجمع گرفته باشند، جای نگرانی دارد، البته خوشحالیم که مجمع تکذیب کرده و خدا کند اینگونه باشد، اما این موضوع نشان می دهد که با رفتن رئیس جمهور مشکلی حل نخواهد شد.
مشاور حقوقی رئیس جمهور ادامه داد: باید اصلاحی در ترکیب مجمع یا نظرگاه صورت گیرد، یعنی مصلحت، مصلحت حزب یا جمعیت ها نباشد بلکه مصلحت بایستی مصلحت نظام باشد.
الهام در پاسخ به این سوال که با عدم حضور رئیس جمهور در جلسات مجمع، نماینده ای از دولت نیست که نظرات دولت را مطرح کند، افزود: رئیس جمهور از دوره دولت دهم به بعد در جلسات مجمع شرکت نمی کند، چرا که از این دوره اتفاقاتی در مجمع افتاد که مجمع می بایستی یک مقدار اینها را اصلاح می کرد یا در مواضع اعلامی مقداری بازنگری می کرد و یا این اطمینان را ایجاد می کردند که حضور دولت به عنوان یک بخشی از کارشناسی اساسی و بخش عمده کشور مطرح باشد ولی با این مواضعی که بعد از دوره دولت دهم در مجمع صورت گرفته، اگر بنده هم جای رئیس جمهور بودم، در جلسات مجمع شرکت نمی کردم.